Geen bericht is goed bericht

Tja mensen, er gebeurt hier eigenlijk niet zoveel nieuws. Behalve dat ik toegelaten ben voor het EPS programma! Na een korte training moet ik een onderzoeksvoorstel schrijven. Van de 14 voorstellen worden er 2-3 uitgekozen en die krijgen dan geld voor 4 jaar.

Ik hoor dat het in Nederland nog bar koud is. Nou, hier zitten we af en toe al in de dubbele cijfers! Al staat er vandaag wel een guur windje. Hier en daar komen de bloesems al op en steken bloemkopjes uit de grond. Omdat ik verder geen nieuws heb, maar een paar foto's daavan:

 

 

Over een paar daagjes ben ik weer in Nederland! Tot na Pasen, dan vlieg ik terug voor de laatste twee maanden. Tot de volgende keer!

One does not simply burn down the place

Stoppen met nagelbijten en angstig om je heen kijken, ik vertel al verder :p

Na een lange nacht slapen was mijn plan om de zaterdag lekker lui door te brengen. Tot ik een paniek mailtje in de digitale postbus kreeg. Rook, stroomuitval en chaos in het lab! Natuurlijk ben ik er als een gek heen gerend (vervloekt OV, wáár is mijn fiets?!). Samen met 4 anderen zijn we op onderzoek uitgegaan. Het bleek, dat de stoppenkast was doorgebrand. Letterlijk, het hele ding was zwart. Het was iemand al gelukt om verschillende groepen weer aan de gang te krijgen, maar het grootste deel van onze apparatuur was uit. Geen licht, geen koelkasten, geen vriezers... wat inhoudt dat onze belangrijkste en/of duurste voorraden langzaam maar zeker de vernieling in smolten. Overal klonken alarmen van vriezers die te warm werden, het licht flikkerde aan en uit, apparaten probeerden steeds op te starten maar hadden te weinig stroom, het was net een horror film joh! Met zijn vijven hebben we alle spullen uit vriezers gehaald en in vriezers op andere verdiepingen gestopt. Koelkasten werden verhuisd naar plekken waar de stroom het wel deed en ook al het onderzoeksmateriaal uit de -80 vriezer moest als een gek versleept worden. Uiteindelijk zijn we er 3 uur mee zoet geweest. Helaas had alles al uren de kans gehad om te smelten, dus we zullen wel zien wat het nog doet en wat niet. Gelukkig kan het meeste wel een stootje hebben.

Uiteindelijk bleek, dat er op sommige stoppen te veel stroom stond, en deze zaten ook nog direct naast elkaar. Samen maakten ze zoveel warmte, dat de boel in de fik vloog. Een techneut heeft meteen stoppen omgelegd en ergens volgende week gaan ze de boel definitief repareren. Op maandag konden we weer gewoon werken, al was één koelkast wel definitief kapot. Achja, gelukkig is de boel niet echt in de fik gevlogen, dat is het voornaamste.

Diezelfde avond nog stond nog meer chaos op het programma: het groepsdiner met de homies + aanhang. Ik zou koken, de rest had spullen voor het hoofdgerecht gekocht. Omdat ik alleen een hoofdgerecht wat karig vond, had ik ook een voorgerecht en toetje gefixt. We begonnen met een pizza toastje uit de oven. Daarna verse curry-saté met groente, gemarineerde kip en rijst. Het toetje bestond uit zelfgemaakte chocoladepudding met biscuit. En kaarsjes, want Loic was jarig!

 Nagerecht en voorgerecht vredig naast elkaar.

 Koekjes op de borden als binnenkomer.

 Le nom

 Loic's verjaardagspudding. Met roze kaarsjes, want mannelijk.

Iemand is er blij mee :D

Die pudding is zo lekker, er zaten 3 pakjes in, dus raad eens wat ik eet vanavond! Iedereen vond het diner onwijs lekker en geslaagd, we gaan het zeker nog eens doen.

Zo, nu zijn jullie weer b(l)ij!

Lab retreat

Hey allemaal!

Na lang wachten was daar dan eindelijk de lab retreat! Om 8 uur was ik al in het lab om plantjes water te geven (inmiddels weer terug in hun eigen huisje) en om half 9 konden we met zijn allen in de bus.

De tocht duurde zo'n 2 uur en was werkelijk schitterend toen we eenmaal hoger in de bergen kwamen. Als echte Hollandse had ik nog nooit zulke bergen van dichtbij gezien. De baden liggen op 1300m hoogte, wat eigenlijk nog niks is.

Bij aankomst kregen we nog niet de sleutels van onze kamers, maar we mochten al wel de baden in. En oh man, wat was dat heerlijk! Binnen was een relatief koud bad, dus daar deden we uiteraard niet aan. Buiten waren twee geweldige baden van 33 en 35 graden. Aan de randen waren banken met bubbels en er waren wat watervallen en stromingen. Mijn collega's hebben zich nog doodgelachen, omdat ik steeds door die stomme water jets omver geblazen werd. Klein meisje enzo. We hebben werkelijk uren in die baden gelegen en heel wat afgekletst met die en gene. Het uitzicht was geweldig, met alle bergen er omheen. Op een gegeven moment ging iedereen in het restaurant lunchen, maar ik had bammetjes gehaald en bleef lekker lui in het water. Uiteindelijk ben ik er nog bruin van geworden ook! Ik heb geen foto's van de baden zelf, ik wilde niemand verlegen maken.

Na het badderen kregen we de sleutels van onze 'kamers.' Ik zet het tussen haakjes, want het waren complete appartementen! Ik deelde er een met Esther, Véronica en Yuree. Er waren twee slaapkamers en twee badkamers, wat een luxe. Er waren zelfs een keuken en een balkon aan beide kanten!

Nadat we onze zooi in de kamers hadden gegooid, was het tijd voor (hoe kan het ook anders) een apero. Gevolgd door praatjes en het diner. Het diner was erg gezellig, een aantal mensen hadden een soort quiz gemaakt voor de groepsleiders. Het eten viel tegen, maar dat mocht de pret niet drukken. In de avond gingen we allemaal vroeg naar bed. NOT. Party time! Een kwartiertje de berg op en we belandden in de dorps disco. Er was werkelijk geen kip en de muziek was vreselijk, maar boeiend. Al snel was iedereen aan het dansen en we hadden de grootste lol. Om een uurtje of 2 gingen we terug naar het hotel, waar we nog even verder borrelden bij mensen op de kamer. Om half 4 was het toch maar tijd voor bed, de wekker ging alweer om 7 uur!

Het ontbijt was een enorm buffet met werkelijk alles. Je kon zelfs je eigen ei koken, precies zoals jij het lekker vond. Na het ontbijt weer praatjes en toen was het alweer tijd voor de thuisreis. Helemaal gaar kwamen we in Lausanne aan, waar iedereen meteen naar de groeikamers rende om de plantjes water te geven. Biologen he... Gelukkig konden we daarna naar huis om in bed te rollen, tot de volgende crisis zich aandiende.

Oeh, cliffhanger :p

Onze arme plantjes

Hier de beloofde foto's van het instant plantenlab. Helaas waren de condities niet optimaal (duh) en hebben een aantal groentjes het niet overleefd. Gelukkig hebben mijn kindjes het wel gered! Onze groeikamer is weer mooi wit en inmiddels zijn alle planten teruggebracht naar hun oude plekje.

De Groote Verhuizing

Heyhey luitjes in Nederland, Engeland, Portugal of waar dan ook!

De afgelopen paar dagen waren nogal chaotisch. De helft van het lab is oververmoeid en/of heeft de zeehondenkuch. Ikzelf loop ook te proesten, maar gelukkig valt het nog mee.

Een paar weken geleden ontdekte Marie een enorme schimmelplek in onze groeikamer. We wisten wel dattie er zat, maar hij vond het blijkbaar nodig om iedere keer als je even niet keek dubbel zo groot te worden. De beheerder werd erbij gehaald en ineens moest er zo snel mogelijk een compleet schimmel-busters team aanrukken om de boel schoon te maken. Helaas liggen de groeikamers niet voor het oprapen, dus moesten we al onze planten naar een leeg lab verhuizen. Onze labs hebben grote ramen en de zon staat erop, dus het is er warm genoeg. Woensdag hebben we met man en macht planten lopen sjouwen naar hun tijdelijke onderkomen. Eerst zou het maar voor één dag zijn, maar de schimmel bleek zo hardnekkig, dat ze pas na het weekend terug mogen. Het is in het oude lab nu zo warm en vochtig, dat het me niet zou verbazen als de schimmel gewoon daar opduikt, haha. De foto's houden jullie nog tegoed, die staan nog op mijn camera.


Woensdagavond kwamen Ruurd en zijn vrouw naar Lausanne om gezellig uit eten te gaan. Het was een onwijs leuke avond! Donderdag heb ik meegeholpen met een practicum voor derdejaars studenten. Ze mochten een beetje met microscopen klooien, dat was erg leuk. Het waren alleen wel erg veel groepjes en je vertelt iedere keer hetzelfde verhaaltje. Maar ze vonden het over het algemeen wel gaaf, dat ze zelf aan de knoppen mochten draaien.

Ik ben ook al een paar weken bezig met een PhD beurs programma. Daar kan alleen een select groepje aan meedoen. Het probleem was alleen dat ik mijn afstuderen ervoor zou moeten uitstellen of ruim 400 euro moet betalen. Voor een klein kansje op een beurs, nou mooi niet dus. Stuurden ze woensdag ineens een mailtje dat je toch niks hoeft uit te stellen en het programma toch maar gratis wordt. Anderhalve dag voor de deadline! Dat was dus als een gek motivatiebrieven schrijven enzovoorts. Donderdagavond 11 uur ging de boel de deur uit. Nu maar afwachten, ik denk niet dat ze mij kiezen, maar je weet het nooit.

Verder zijn onze dappere Mariska en Esther inmiddels ook heelhuids in het buitenland aangekomen. Ik ben benieuwd naar hun ervaringen! Voor het weekend heb ik eigenlijk geen plannen, lekker rustig. Volgende week donderdag en vrijdag retreat naar de thermen, yeah!

De mazzel!