Chocolaaaaaaaaaaaaaa

Heeeeeeeeey allemaal!

Mijn laatste blog was alweer even geleden, maar er gebeurt zo weinig bijzonders! De maandag van mijn laatste post hadden we lab schoonmaken. Het was een gezellige chaos en vooral Joop, Deborah en Marie hebben heel wat kunststukjes moeten uithalen om de groeikamers schoon te maken en de lampen te vervangen, terwijl de planten er nog in stonden. Na het schoonmaken was er een uitgebreide borrel gepland, maar Niko was vergeten om boodschappen te doen. Dan maar chips en nootjes, gezellig was het toch wel. De rest van de week was gewoon werk, totdat Yuree’s werk werd geaccepteerd voor publicatie. Natuurlijk moest dat gevierd worden met wéér een apero. Ik ben inmiddels een expert in het organiseren en klaarmaken van die borrels, haha. De hele afdeling kwam langs om te feliciteren en we hebben met een groepje tot redelijk laat zitten praten. Het weekend was  lekker rustig, beetje lezen en opruimen. Maandag konden we weer aan het werk in het lab. Het gaat lekker, mijn nieuwe plantenlijnen zijn volgende week klaar en dan kan ik ze gaan bekijken onder de microscoop! 

Afgelopen woensdag was dan eindelijk de lab trip. De dag begon met een avontuur voor Sadaf: ze was ingesloten in haar appartement en kon er niet meer uit. Gelukkig konden zij en haar dochtertje Hamra via wat klim en klauterwerk alsnog uit het huis gepeuterd worden. Na een uur rijden door adembenemende bergen kwamen we bij onze eerste bestemming: de chocoladefabriek! Nouja, de bezoekersafdeling dan, van Nestlé-Calier. Hier maken ze echte Zwitserse chocolade met melk uit de vallei waar de fabriek staat. Foto's kijken op eigen risico. Eventuele bijwerkingen, zoals onbedwingbare trek in chocola zijn voor eigen rekening.

 Een muur vol chocola. *kwijl*

 

 

 Cheez Valerie, Misako en Veronica! Veronica is de laatste toevoeging aan onze groep, ze komt uit Spanje.

 Chocola speciaal voor dames. Mierzoet, zelfs voor mij.

 Fotogevecht met Esther

 Joop, Lothar, Misako en Valerie zijn duidelijk onder de indruk van het decor :p

 Een deel van de rondleiding was automatisch. Je moest van kamertje naar kamertje lopen en dan werd er wat over de geschiedenis van chocola verteld. Het decor bewoog, het was net de Efteling, haha. Leuk gedaan, maar moeilijk om serieus te nemen.

 Cailler is dé Zwitserse chocolade. De enige die gemaakt wordt van verse gecondenseerde melk in plaats van melkpoeder. De chocola is veel zachter van smaak daardoor. Geen idee waar Alex en Valerie het hier over hebben.

 Kubieke meters met cacao bonen! Je mocht er alles van proeven en uit elkaar peuteren. Ze hadden 8 verschillende soorten bonen. Lothar, Niko en Yuree zijn hier bezig ze open te peuteren. Biologen he... Cacao bonen zijn trouwens ranzig! Veeeel te bitter.

 Chocolade machine! We mochten de chocolaatjes direct nadat ze gemaakt waren proeven.

 Druk op een knopje en zie een kort filmpje over hoe chocola gemaakt wordt. Bijzonder saai eigenlijk. Er stonden machines achter glas, maar je kon nauwelijks zien wat het was, omdat je er zover vanaf stond. 

 Twee kindertjes lekker aan het kleuren

Het museum was wel aardig, al was je er zo doorheen. Het hoogtepunt was natuurlijk het chocola proeven! Je mocht zoveel eten als je wilt, en de meeste waren echt lekker. Ik miste alleen soms wel wat pit, de chocola had zo'n zachte, zoete smaak en dan doen ze er ook nog een zoete vulling in. 

Na de fabriek propten we ons weer in de auto voor de volgende attractie: het kasteel van Gruyères. Voor de niet-kazigen onder ons: uit die streek komt een van de beroemdste Zwitserse kazen, die daar al eeuwen lokaal geproduceerd wordt. Máár gelukkig hoefden we niet te kazen vandaag, alleen het kasteel bekijken. We kwamen nogal laat aan, waardoor we maar een half uurtje hadden om het hele geval door de lopen. Maar wat een prachtig kasteel zeg! Ik zou er uren kunnen rondhangen. Ze hadden het interieur helemaal hersteld, waar zijn mijn mooie jurken als ik ze nodig heb?!

 

Dorpje om het kasteel: prachtig

 Sneeuwballen gevecht!

Yuree en Hamra

Er was ook een fantasy-alien museum

Hier een paar foto's van het kasteel. Ik heb er meer gemaakt, maar je moet maar een keer googlen ofzo.

Na het kasteel gingen we bij Valerie eten. Haar huis staat hoog in de bergen, we moesten over een eng smal weggetje om er te komen. Het was onwijs gezellig en we gingen pas laat weer weg.