Kerstmarkt

Jeeeeeeeeeeeeeeeej Kerstmarkt! Donderdag en vrijdag waren niet zo boeiend, gewoon stage. Gisteren heb ik mijn visum aangevraagd. Ik moest tig documenten overleggen en 95 Franc (87 euro) betalen... tot men er uiteindelijk achter kwam dat ik een Erasmus beurs heb. Ooooooh dan hoef je alleen de belasting te betalen van 30 Francs. Waarom vraagt ze dan niet meteen of ik zo'n beurs heb?!! Nougoed, ik krijg binnenkort eindelijk mijn visum.

Vanochtend ben ik vroeg opgestaan om boodschappen te doen, want ik wilde naar de kerstmarkt in Montreux. Die is heel beroemd ofzo. Er was een aanbieding met 30% korting voor de trein, dus dat was mooi. Op het station werd ik voor de zoveelste keer aangeklampt door een bedelaar. Daar stikt het in Lausanne echt van. Heel zielig en naar voor ze, maar het wordt een beetje vervelend. Toen ik eindelijk mijn kaartje had was het tuf tuf naar Montreux. We gingen letterlijk stijf langs het meer en af en toe door een tunnel. Om het meer is het eigenlijk bijna helemaal volgebouwd, net de randstad. Aan de andere kant van de trein waren indrukwekkende wijngaarden op steile hellingen. De boeren hebben allemaal rijen muurtjes gebouwd om te voorkomen dat de grond en de wijnranken wegspoelen. Zo krijg je een soort smalle terrasjes, soms wel 30 achter elkaar de helling op, met hele enge paadjes tussendoor. Als je niet uitkijkt rol je zo de helling af. De Zwitsers bouwen ook huizen op de meest onmodelijke plekken ineens een huis. Op een klif, een rotspiek of een andere onbereikbare locatie.

Het is een beetje lastig te zien, maar de bovenste helft van de foto zijn dus allemaal muurtjes. Je zou ze maar moeten bouwen zeg! En echt kilometers en kilometers lang.

In Montreux aangekomen was het even zoeken waar ik heen moest. Uiteindelijk was het gewoon een trap af naar het meer toe. De hele boulevard was volgebouwd met super schattige kersthuisjes. Helaas was er verder weinig aan muziek om de sfeer erin te brengen en er liep ook geen kerstman rond :(  De Zwitserse manier van stedenbouw is ook niet sfeerverhogend. Geen pittoreske bakstenen huizen of iets dergelijks. Desondanks was het leuk om te zien.

 Zwitserse stedenbouw is niet echt sfeervol.

 Kraampje met prachtige glaskunst. De glasblazer stond erachter te werken, zodat je het live kon volgen!

 Rode loper door het dorp heen :D

Alle deelnemers hadden onwijs hun best gedaan om hun kraampje aan te kleden.

De kraampjes verkochten vooral handwerk dingen, eten, gluhwein en natuurproducten. Sommige dingen waren echt prachtig, maar niet te betalen! Het stikte van de bretzel kramen en ik wilde er dolgraag een kopen, tot ik een ander kraampje tegenkwam! Versgemaakte mini donuts en oliebolletjes overgoten met chocola en nootjes. Hebben!!!

 Zoooooooo lekker!

 

 Er stonden ook kunstwerken gemaakt van levend groen. Hier Hagrid met zijn Scheurbek.

 

 Peperkoek huisje!!

 Snoepkraam.

Reuzenrad en kraampjes.

Na een hele tijd lopen en mooie kraampjes kijken heb ik wat foto's gemaakt van het meer en de omgeving. Mijn voeten waren behoorlijk op. En toen moest ik nog op zoek naar een speciaal kraampje waar ik een souvenir beker kon halen. Blijkbaar zat dat als verrassing bij het treinkaartje! Na een hele hoop gezoek had ik het eindelijk gevonden en hier is mijn prijs!

 

Door de flits is de kleur een beetje raar, maar hij is rood met sneeuwvlokjes. 

 Rivier die dwars door de stad dendert.

 Vrij typisch Zwitsers landhuis. Je kunt in de architectuur van de gebouwen duidelijk verschillende tijdperken zien. Geen idee wanneer deze gebouwd is, maar je ziet zoiets best veel. Inclusief roze (of gele) kleur.

 In your face, omdat ik ze zo mooi vind :D

Wat heb ik het slecht getroffen met zulke uitzichten...

Toen ik de kerstmarkt wel gezien had ben ik nog even 'gewoon' gaan shoppen. Vanwege de bergen heb je nooit een geconcentreerd winkelgebied, maar hele lange straten. Dat was dus veel lopen! Helaas hadden ze niet veel leuks, maar ik heb een mooie trui gekocht bij...C&A! Haha die zit hier ook. Ga je 1000 km verder wonen, koop je alsnog bij de C&A. Ik hoopte op 'snuffelwinkeltjes' zoals een soort action of Xenos of iets anders betaalbaars, maar dat is hier compleet onbekend. Maar ik was blij met mijn trui. Inmiddels had ik het behoorlijk koud en mijn voeten begonnen steeds harder te protesteren, dus ging ik richting huis. Bij het station van Lausanne stonden ook een paar kraampjes, dus daar ging ik ook even kijken. Er hingen overal posters met een 50's dame erop en 'kleding sale!' Het was een halve km lopen ofzo, dus ik dacht: daar moet ik heen! Toen ik daar aankwam bleek het verkoop van tweedehands kleding van studenten te zijn. Niks vintage of 50's :(

Terug lopen naar de bus en ein-de-lijk naar huis.  Thuis aangekomen ben ik meteen aan de kook en schoonmaak geslagen. Helaas heb ik de keuken niet kunnen doen voordat mijn huisgenoot wilde gaan koken, dus dat moet morgen maar. Italiaans koken en tig groenten erin proppen, jammie! Morgen ga ik mini hartige flapjes maken voor op stage, ter vervanging van taart.

Morgen schijn ik jarig te zijn, maar ik ga lekker helemaal niets doen. Misschien dat ik de bus naar het meer pak om nog wat meer foto's te maken en rond te wandelen, maar dat is het dan wel. En aan mijn kostuum werken voor volgende week. Yikes dat is al snel!

Goed, ik ga heerlijk met mijn pootjes omhoog een film kijken. Groetjes en dikke kus aan iedereen in Nederland!

Maritza

PS: ik hoorde dat het in Nederland nogal stormachtig is. Hier Lausanne waait het zelden of nooit, zo raar! Het is wel heel vaak mistig, maar dat schijnt bij de herfst te horen.

Fotomuur!

Ohja dat vergat ik nog helemaal!

Alles wat mij toegestuurd wordt zet ik neer of hang ik op. Hier een foto van de muur voor de liefhebbers:

Ik ga ook nog wel dingen terugsturen, maar ik moet nog uitvogelen hoe de Zwitserse post werkt.

Toen was het ineens alweer woensdag

Zowee de tijd gaat snel!

Op zondag ben ik naar een heel groot park geweest. Op de foto's zag het er onwijs wild uit, in het echt was het een braaf aangelegd bos met betonnen paden. Máár dat mocht de pret niet drukken, het was heel mooi met al die herfstkleuren. Het was ook flink heuvel op en af klauteren! Midden in het bos stond een enorme houten uitkijktoren die je kon beklimmen. Ik ben helemaal naar de top geweest en kon zo over Lausanne uitkijken. Helaas was het vrij mistig, dus ik kon niet echt ver zien. 

 \ 

Kapelletje op een heuvel bij het park. Het staat bij een soort pleintje met een windroos. Vanaf daar kun je over de stad kijken.

 

De toren in het bos! Zo'n 30m hoog en helemaal van hout (ok en spijkers)
 

Trap naar boven. Het idee was een enorme stapel balken met een stokje in het midden. Als je alle balken dan een beetje draait krijg je aan twee kanten een trap. 
 

Trap vanaf behoorlijk hoog

 

Iedere trede is door een bedrijf of vereniging gesponsord

Vanaf boven recht naar beneden

 Uitziiiicht

 Er was ook een kinderboerderij!

 Plantje dinges

 En het bos!

Zondag middag ben ik begonnen aan mijn outfit voor de kostuum party. Het wordt veel handwerk, haha. Hopelijk krijg ik het op tijd af, maar ik heb nog wel even. Ik heb al van een aantal andere kostuums gehoord en het wordt echt leuk!

Maandag en dinsdag waren twee gewone stagedagen. Ik ben vooral veel aan het uitzoeken en overleggen. Ongemerkt ben je daar zoveel tijd aan kwijt! Ook heb ik met de microscoop mogen spelen. Natuurlijk was de kleurstof niet goed en hebben ze een veel te gevoelige joystick om je sample te verplaatsen. Een klein tikje en je sample zit in Tokyo. Ik was dus meer op zoek naar mijn sample dan dat ik daadwerkelijk wat gezien heb, haha. Gelukkig was het toch maar bedoeld om te oefenen. Volgende week donderdag en vrijdag hebben we een 'retreat.' Een groep uit Duitsland komt hier om te vertellen over hun werk en mijn groep presenteert ook hun onderzoeken. Allemaal heel interessant, maar het wordt 10 uur die hard praatjes aanhoren op een dag. Wel met pauzes natuurlijk, maar toch. Ach het wordt vast gezellig.

Dinsdagavond gingen we met zijn allen uit eten als afscheid van iemand die jaren op het lab gewerkt heeft. Erheen rijden was nog een heel avontuur, omdat niemand de weg wist op het platteland en het zo mistig was, dat je maar een paar meter ver kon kijken. Af en toe was dat echt doodeng. Uiteindelijk zijn we allemaal heel aangekomen. Tijdens het voorafje deden we een spelletje over wat we wisten over elkaar. Ik heb niet verloren! Haha. Daarna kwam het hoofdgerecht en dat was onwijs lekker! Ik had een soort hele lange braadworst en aardappeltjes en groente. Als toetje had ik een soort chocolade muffin alleen dan vloeibaar aan de binnenkant. Die was ook best lekker. Daarna hebben we nog een hele tijd nagetafeld voordat we in slakkengang weer naar huis zijn gegaan. In de stad zelf viel de mist mee en konden we gewoon rijden.

Vandaag heb ik weer overlegd, dingen uitgezocht, geschreven, gelezen en wat met mijn plantjes geschoven. Nu is het tijd om lekker te relaxen,

Groetjeeeeeeeees

Fotospam van een prachtig herfstbos, en koekjes!

Zo, vandaag schoongemaakt en gewassen en het hele huis doorgelucht. Die Zwitsers houden van stoken! Mijn eigen raam staat bijna constant open, maar de huiskamer is behoorlijk warm. Ik heb ook boodschappen gedaan. Ik heb goedkoop bladerdeeg gevonden, dus ik ga hartige flappen en kaneel en chocoladebroodjes maken. Ik had niet veel nodig, dus ik had wat geld over om wat lekkers te kopen: rozijnen en.. koekjes! Heel veel luxe koekjes in allerlei smaken, met jam of suiker of chocola. En ze waren helemaal niet duur! Zeker weten dat ik hier wat zakken van mee naar huis neem!

My precious...

Gisteren was er trouwens een afscheids borrel van een PostDoc die weggaat. Dat was wel gezellig, en volgende week is er weer een! Dinsdag gaan we uit eten (iemand anders betaalt voor mij, echt zo lief) en vrijdag is er wéér een borrel. 2 December kostuum feestje en daarna komen de kerstborrels enzovoorts. Ik ben op het goede moment hier aangekomen, haha!

Terug naar vandaag. Toen de eerste ronde was hing te drogen ben ik lekker gaan wandelen in het bosje achter mijn huis. Je kunt steeds met trappen naar boven en naar beneden klimmen. Het weer werkt ook onwijs mee, het is fris maar zonnig. Voor de lol had ik mijn camera meegenomen en er zijn nog best wat leuke foto's uitgerold!

 

 

 

Verder heb ik niets te melden, wilde alleen de foto's laten zien.

Toedels!

A long way home en ander gewauwel

Zo, zijn we alweer een paar dagen verder. Ik begin nu echt in een ritme te komen en op het lab gaat het ook prima. Ik worstel nog steeds met mijn research proposal, maar het gaat de goede kant op. Gisteren hoorde ik ineens dat ik toch een verblijfsdocument nodig had (ondanks eerder tig keer vragen). Ik moest naar een bureau ergens midden in de stad met een foto en mijn paspoort. Toen ik het eindelijk gevonden had en na drie kwartier wachten bij de balie mocht verschijnen, bleek dat een paspoort niet meer werd geaccepteerd en men nu een geboorteakte wil hebben. Ohja en of ik ook even 90 euro neer wil leggen voor een geprint papiertje. Katching! Daar gaat de rest van mijn budget voor deze maand. Ik heb dan nog maar 45 Franc tot december. Tuurlijk heb ik wel meer geld achter de hand, maar ik wil zoveel mogelijk binnen budget blijven. Maargoed, toen mocht ik weer onverrichter zake naar huis, want ik had natuurlijk geen geboorteakte in mijn holle kies.

 Op de terugweg met de metro was het onwijs druk en op mijn uitstap halte drong er een hele groep middelbare scholieren naar binnen, terwijl nog niemand de kans had gehad om uit te stappen. We konden ook niet meer op tijd bij een andere uitgang komen en werden dus gedwongen om nog een halte mee te rijden. Gelukkig kwam de metro terug snel. Vlak bij de metro is een supermarkt, daar ging ik wat boodschappen doen. Het laatste stuk naar mijn huis is met de bus. Ik heb er vaak over gedacht om dat stuk te gaan lopen, maar het is nog zeker 5 km zoals de bus rijdt (die rijdt redelijk rechtstreeks) en een andere weg weet ik niet. Ik heb wel een kaart, maar met al die bergen weet je nooit waar een weg ineens ophoudt of dat er toch een trappetje is. Het laatste stukje naar mijn huis staat er ook niet meer op, heel handig haha. Die avond wilde ik haast dat ik wel was gaan lopen, want de bus ging stuk! Na een kwartier bleek dat hij niet zomaar gemaakt kon worden en moesten we allemaal de bus uit. Er was al een ander opgeroepen, dus na een paar minuten konden we weer verder. Je kunt veel zeggen over Zwitserland, maar hun OV is echt top! 

Het laatste stukje de berg op werd ik bijna omver gekegeld door een Zwitser op een stepje. Een volwassene, ja. Heel veel mensen hebben hier zo’n aluminium stepje met veel te kleine wieltjes en ditto stuur. Die kunnen ze makkelijk de berg op nemen en dan hup op de step de berg afsuizen. Handig, maar levensgevaarlijk! Ik mis het fietsen wel. In Nederland spring je even op de fiets als je een boodschap moet doen en draagt die ook al het gewicht voor je. In Zwitserland staat fietsen in de stad gelijk aan zelfmoord, want áls er al een ‘fietspad’ is, dan loopt hij dwars tussen de auto’s door en de automobilisten zijn niet zo galant… De berg naar mijn huis opfietsen is trouwens ook niet te doen. Alles is te ver weg om te voet te doen (hemelsbreed valt soms wel wat mee, maar bergen, trapjes, watertjes…), dus moet ik steeds met de bus overal heen. Heerlijk dat er een bus is hoor! Alleen dat wachten de hele tijd daar moet ik aan wennen. 

Anyways, na al mijn avonturen was ik eindelijk thuis en kon ik gaan koken. Mijn vrouwelijke huisgenootje is definitief aan het verhuizen naar een appartement, maar in ruil daarvoor is een andere jongeman teruggekomen van zijn vakantie. Ik geloof dat hij Pakistaan is, of iets in die richting. Eten, slapen en vandaag weer naar stage. Er is 2 december een feestje waar iedereen verkleed moet komen. Ik balen dat al mijn kostuums thuis liggen! Maar wie weet kan ik ergens een oude lap stof vandaan halen en iets leuks naaien. Ik heb niet voor niets naald en draad meegenomen! Dan heb ik gelijk een bezigheid voor mijn vrije uurtjes. Ik heb al een idee wat ik wil maken, het moet niet te ingewikkeld worden want daar heb ik de spullen niet voor. 

Goed, ik ga plantjes zaaien! Maar voordat ik echt ga: feauteaus! Van het herfstbos op de campus, gemaakt vanaf het balkon van het lab.

xx van den Bioloogh

En toen was het weer maandaaaaaaaag

Ellow lieve lezers!

Ik had jullie nog foto's beloofd van de raclette. Tadaa:

Het raclette ding...geval...gril...weet ik veel. De gloeidraad bovenaan smelt de voorste kaas. Als die een stukje gesmolten is draai je de houder met kazen rond, zodat de andere kaas onder de gril komt. De eerste kaas kun je dan afschrapen. Je kunt ieder houdertje ook kantelen, zodat de kaas schuin staat en je de boel gemakkelijker op een bordje kunt mikken.

 Piepels aan het eten. Dit zijn mensen van mijn afdeling, maar ook van een verdieping hoger. Het raclette ding staat bij het raam, vandaar die hele ploeg er omheen.

Toetjeeeeeeee merengue met room. Zalig! Een goed Zwitsers feestje gaat samen met een boel (zelfgestookte) drank.

Mijn weekend verder rustig. Het regende de hele tijd, dus ik heb geen foto's van de omgeving kunnen maken. Ik had ook geen zin in een wandeling met paraplu, dus ik ben maar de stad in gegaan. ik had onder andere plakgum nodig, maar heb geen enkele boekhandel kunnen vinden. Waar koopt men hier kantoorspullen? In het centrum heb je eigenlijk vooral kledingwinkels en een soort luxe V&D-maar-net-geen-bijenkorf winkels. Ook zijn er een aantal dure prulletjes winkels zoals wij de EXPO hadden. Helaas geen xenos of action achtig iets. Misschien zit het er wel, maar ik heb het nog niet kunnen vinden. Er was wel een blokker-marskramer kruising. Daar heb ik een klein, schattig kerstboompje gekocht. Ik weet dat het nog vroeg is, maar hier vieren ze geen Sinterklaas en anders is mijn kamer helemaal zo saai. Hij was goedkoop en er zaten lichtjes en roze-zilveren ballen bij :D

Hier was ik bezig met optuigen. Izzie niet schattig? Er zitten ook donkerpaarse ballen in, maar die zie je niet goed. 

 

De rest van de dag heb ik schoongemaakt en boodschappen gedaan. Ik had eigenlijk alleen wat brood nodig. En ik heb currypasta en pittige sojasaus gevonden! Helaas nog geen sambal, maar ik kan tenminste wat meer pit aan mijn eten geven. Ik heb ook mijn huisgenootje een spoedcursus nat-lapje-is-geen-schoonmaken gegeven. Ze vroeg het zelf! 

Zondag wasdag, verder weer lezen een een hersenloze serie kijken op internet. Het regende de hele dag en ik had geen zin om met een paraplu te gaan wandelen. Ik ben dus maar vroeg gaan koken en eten.  Af en toe vang ik een glimp op van mijn vrouwlijke huisgenoot en praten we even. Mijn mannelijke huisgenoot zie ik alleen vanuit mijn ooghoeken als hij naar de wc moet of iets in de magnetron stopt. Die gast eet echt nooit iets anders dan cup-a-soup of magnetron zooi. Nu stinkt het hele huis naar een of ander kaaspotje. Hij en Elisa gaan binnenkort uit huis, dan ben ik nog de enige hier! Hopelijk komen er weer een paar nieuwe.

Vandaag was een gewone dag op stage. Ik ben een eind opgeschoten met mijn research proposal, maar een hele dag lezen en schrijven is echt dodelijk. Morgen ga ik mijn eerste plantjes zaaien en platen en krijg ik een introductie op precies dezelfde confocal als die we in Leiden ook hebben. Maar instructie is verplicht, dus dat doen we dan maar. Mag ik tenminste weer even spelen met knopjes en lasers.


Ik heb ook foto's gemaakt van het lab!

 Sciency stuff. Er is een labtafel ergens daaronder :p Waar mensen aan werken enzo.

 Kijk een relatief lege werkplek!

 Ons kantoor. Ik zit daar achterin de hoek.

 Koffietafel annex vergaderruimte

Keuken! Hij is een beetje icky want oud, maar wel redelijk schoon. En er zit een echte oven in met gasfornuis. 

Verder heb ik eigenlijk niets te melden, het gaat zo zijn gangetje. Toedels!

Verveling en Raclette

Jeeeeeeeej een brief van mijn ouders en een kaart van mij broertje en zijn din! Waarschijnlijk lagen ze al een paar dagen in de brievenbus, maar ik heb daar nog geen sleutel van (voorganger is zo slim geweest om die kwijt te raken).  Echte post krijgen is zo leuk :D Super bedankt!

Pff ik heb me vandaag de helft van de dag doodverveeld. Ik had de meeste relevante en minder relevante literatuur al gelezen, maar mijn hoofd was echt vol watten qua schrijven. Ik kon door de informatie overload gewoon niets meer bedenken. Ik heb toen twee enorme hoofdstukken uit het boek voor mijn book exam zitten leren en nog had ik uren over. Er was simpelweg niets dat ik kon doen. De meeste mensen hadden niet veel te doen en hingen maar een beetje rond. Toen het eindelijk tijd was voor raclette was het meteen erg gezellig. We waren met een grote groep en er was veel eten. Raclette is echt super grappig. Ze hebben een soort hittebron net als de draad onder een gourmet stel. Onder die hittebron zit een houder waar je twee stukken kaas in kunt doen. Per keer past er een stuk onder de gril. Als er een stukje gesmolten is draai je de houder om, zodat het andere stuk onder de gril komt en je de kaas van de eerste kunt schrapen. Dat gooi je dan over aardappelen, worst of weet ik veel. Want aardappelen waren er, héél véél aardappelen. Tijdens het babbelen met mensen ontdekte ik dat een collega van mij ook dol is op Japan en ook een eigen kimono heeft. En raad eens, ze heet ook nog eens Esther! Als toetje hadden we torens van merengue met room. Zoooooooooo verslavend!

Op de weg terug werd ik aangesproken door een vreemdeling en die heeft de hele reis met mij staan praten. Dat gebeurt mij wel vaker, blijkbaar heb ik een uitnodigend gezicht ofzo, of Zwitsers zijn gewoon niet verlegen. Ik heb trouwens nog geen enkele blonde Zwitser gezien! Wel allerlei tinten bruin en bruin-rood. En ze torenen niet zo hoog boven mij uit, zoals die lange lijsten van Nederlanders.

Natuurlijk begint het te regenen vlak voor het weekend. Hopelijk is het van het weekend droog, want ik wilde foto's maken van de omgeving. Vooral van de bomen die nu helder geel met rood zijn. Als de zon schijnt staan ze in een prachtige gloed. 's ochtends kun je de wolken en de mist tegen de bergwanden op zien rollen en de verschillende stromingen in het meer zien. Ik heb een geweldige uitkijkplek gevonden in het bos achter mijn huis. Je kijkt zo over de stad heen op het meer en de bergen erachter. Morgen wil ik naar de binnenstad om rond te kijken wat voor winkels er zijn. Ik heb niet echt budget over om veel te kopen, maar ach. De rest van de dag is het schoonmaken en wassen, dan heb ik zondag lekker vrij om te gaan wandelen.

Foto's volgen!

xx

Sleur en Chaos

Afgelopen paar dagen heb ik eigenlijk weinig schokkends meegemaakt. Ik voel me helemaal thuis in mijn kamer, maar in de rest van het huis is het erg saai. Mijn huisgenoten zijn er nooit en anders komen ze alleen uit hun kamer om fast-food in de magnetron te duwen en na een paar minuten weer te verdwijnen met een stomend bord. Ik ben de enige die fatsoenlijk kookt, haha. Ik kan ze ook niet overhalen om mee te eten… Gratis voer! Nouja, dan toch niet. Die lui hebben alle pannen gesloopt door ze veel te lang op een heet vuur te laten staan zonder inhoud. Alle bodems zijn bol. Dat is heel handig als je een ei wilt bakken. Het schoonmaak rooster wordt ook niet (zichtbaar) gevolgd, maarja het is en blijft een studentenhuis.

Mijn stage is nog steeds leuk. Het onderwerp is interessant en ik ga allerlei nieuwe dingen leren. Helaas bestaat een groot deel uit het herhalen van iemands experimenten, maar dan in een andere plantenlijn. Veel denkwerk is dus al gedaan. Het is wel leuk, dat ik heel veel verschillende mutanten ga bestuderen, kruisingen maken enzovoorts. En mijn werk komt in ieder geval in 1, maar misschien wel 2 of 3 publicaties! The things we do for a piece of paper… De mensen op het lab zijn onwijs aardig en behulpzaam. Vrijdag gaan we raclette doen, kaasfondue. De kaas mogen ze houden, ik eet wel de dingen die je erin hoort te dopen, haha. Hopelijk hebben ze ook chips. Ik heb daar onwijs trek in, maar het is zo 3 euro per zak! Dan maar plunderen op borrels :p Men is ook vastbesloten mij dronken te voeren, omdat iedereen hier blijkbaar compleet lam gaat op een feestje, ook de professoren. Dat ik geen druppel drink wil er bij hen niet in. Wie is er koppiger? Challenge accepted!

Het lab zelf is…anders dan in Nederland.  Chaos, zegmaar. Overal staan apparaten in de gangen. Chemicaliën staan in deze kast, maar andere in die en weer andere op een volgende verdieping. Oh en de lepels zijn in een andere kamer en bekerglazen een gang verder, succes met het vinden van de weegschaal. Terug naar punt 1 en herhaal voor wat je ook nodig hebt. De labtafels zijn compleet volgestouwd met rekjes, pipetten, zaden, potten media en weet ik het wat nog meer. Er is haast geen leeg plekje meer over, dat ze er kunnen werken! Mijn labtafel gaat echt een eiland van rust worden, haha. Er zijn gewoon een stuk minder regels hier. Máár de wetenschap die bedreven wordt is erg goed en ze knallen er de ene na de andere toppublicatie uit. Ik hou me toch maar voor zover mogelijk aan de strengere regels in Leiden. Anders ben ik niets meer waard als ik terugkom, lol. Ik wil mijn pijltjes pistool! Dat paste niet meer in mijn koffer, maar met kerst neem ik het zeker mee.

Ik ben het literatuur lezen een beetje beu na zo’n 20 artikelen, maar ik heb er nog 10 te gaan. Iedere avond neem ik me voor om iets actiefs te gaan doen, alleen is het dan al pikkedonker. Met mijn gebrek aan richtingsgevoel is het niet verstandig om dan te gaan wandelen in een vreemd bos. Een sportschool is niet te betalen, maar ik wil ook niet als een zoutzak terugkomen. Skeeleren is leuk met deze bergen en fietsen idem dito (niet dat ik een fiets heb). Eens kijken of ze wat goedkoops hebben voor studenten. Anders moet ik maar gaan hardlopen ofzo… blegh.

Aangezien ik nu geen orkest of werk meer heb, heb ik tijd over. De pin-up meeting was zo leuk, dat het toch weer is gaan kriebelen om wat te organiseren. Ik kan alleen niet kiezen of ik weer iets groots wil doen, of iets met een kleiner groepje maar meer professioneel. Of beide :p Wie zou er weer mee willen doen met een fotomeeting? Ergens eind juni zal dat dan zijn.

Goed, terug naar mijn artikelen. Toedels!

Weekeeeeend! Feest en een hoop dozigheid

Eindelijk internet! Het duurde even, maar dan heb je ook wat. Even een waarschuwing: deze blog bevat feiten die een zekere moeder wellicht doen flauwvallen van ongeloof :p Ohja en fotospam. Véél foto's...

Wanneer was mijn laatste bericht? Ohja vrijdagmiddag. Laat ik eerst beginnen bij mijn Eerschte Naght: Degene die de kamers regelt was een heel aardige gast van ongeveer mijn leeftijd, Grégoire. Hij stuurde die avond nog een smsje of alles goed ging. Toen ik 's avonds in bed lag hoorde ik om de zoveel tijd een keihard pssshht! Ik schrok me rot iedere keer! Na wat onderzoek bleek dat er zo'n automatische luchtverfrisser bovenop mijn kast stond met knipperlampje erop. Dat verklaarde meteen de groene lichtflitsen. Na heel wat gepiel vond ik het knopje en kon ik eindelijk slapen.

De volgende dag was vrijdag, tijd voor de uni. Ik nam maar de lange weg met het OV, want die kende ik tenminste, haha. Vrijdagmiddag had ik dus die borrel met praatje, maar ik ben vrij snel richting huis gegaan. Tenminste, dat was het idee. Grégoire had gezegd dat ik bus 33 kon nemen naar huis, tot de eindhalte. Volgens de OV kaart op de bushalte ging die maar één kant op, dus ik in het donker in die bus. Eerst kon ik de bushalte niet vinden, maar na wat zoeken stond ineens de 33 voor mijn neus. Na een half uur in de bus vond ik het wel erg lang duren, zo ver was het niet op de kaart. Ik uit de bus bij een willekeurige halte, blijkt dattie ook nog de andere kant op gaat! Stond ik daar in the middle of nowhere buiten de stad! Gelukkig kwam de bus de andere kant op vrij snel. Onderweg zag ik dat de route stikt van de Aldi's en Lydls, dus ik was blij. Goedkoop eten en de groente van de Lydl schijnt goed te zijn. Toen ik thuis kwam zat een Hongaars huisgenootje net met haar gast te eten en ik mocht mee-eten. Pasta met koude pesto. Niet echt mijn favoriet, maar vooruit. Het is een aardig meisje, jammer dat ze al snel weer weggaat.

Zaterdag kon ik uitslapen en daarna ging ik met de bus naar de Lydl om boodschappen te doen. Om bij de bushalte te komen moet ik zo'n 30m via een super steil pad en een trap de berg af. Je moet echt vol in de ankers, anders rol je zo de berg af.

 Langs het bankje gaat het pad ineens naar beneden. Uitzicht is wazig vanwege regen.

In de Lydl had ik onwijs veel boodschappen gedaan, omdat ik natuurlijk nog helemaal geen basisdingen had. Het was een drama om dat alles in een rugzak en boodschappentas naar huis te brengen. Over het stukje van de bushalte 2x een berg op naar mijn kamer heb ik denk ik 20 minuten gedaan. Nóóit meer zoveel zware dingen in één keer meenemen! Uiteindelijk heb ik nog niet alles kunnen kopen wat ik wilde hebben, maar het is een begin en ik hoef geen honger te lijden. Het vlees was inderdaad duur, maar ik had bij de IKEA bakjes gekocht, waar ik porties gehakt en kip in heb gedaan. Vlees voor 12 keer eten voor 10 euro. Dat is nog wel te doen. Voordat ik de boel kon invriezen heb ik eerst 5 cm ijs uit de vriezer moeten bikken, maar dan heb je ook wat. Groente is ook duurder dan hier, maar in je eentje kun je best wat maaltijden eruit halen. De rest van de dag heb ik de keuken, de huiskamer en de badkamer van onder tot boven gepoetst (leef je nog, ma?). De meeste bewoners vinden 'schoonmaken' ergens een nat lapje over halen, dus het was wel nodig (niet dat het erg goor was).

Na 4 uur was ik eindelijk klaar en kon ik koken. Pastaaaaaaaaaaaa. 's Avonds kreeg ik een uitnodiging voor een feest in de boerderij. Een van de families die er woont gaf een enorm verjaardagsfeest met ditto herrie. Eerst wilde ik niet gaan, want ik kende heel die mensen niet, maar Grégoire vroeg of ik toch kwam. Uiteindelijk was het onwijs gezellig! Ik werd tussen een stel studenten geplempt, vrienden van de zoon die ook jarig was, en voordat ik het wist stonden we allemaal te dansen. Zwitsers zijn echt onwijs gastvrij en aardig. Ik kreeg ook meteen een stuk pizza in mijn handen geduwd. Tussendoor werden er allerlei spelletjes gedaan, gezongen, foto's bekeken en weet ik het. De tweede helft van de avond heb ik met Grégoire zitten praten. Uiteindelijk was het 2 uur eer ik naar bed ging.

Op zondag kon ik weer uitslapen (wat een luxe) en werd eindelijk het internet geïnstalleerd. Ik wilde eigenlijk het bos gaan verkennen, maar natuurlijk is het vandaag zulk ongelooflijk zeikweer. Ik ben alleen een rondje om het huis gelopen om wat foto's te maken. Dus: fotospam!

Zitje op de balken en de muur met zachte deken en plofkussen.

Zitje en bed.

Bed

Kast met kapstokje en die stomme luchtverfrisser. Bureau annex servieskastje.

Badkamer recht tegenover mijn deur, douche.

Als ik vanuit mijn kamer richting leefruimte loop

 Keuken met 3 koelkasten, oven en magnetron. Schoon he!

Bank

Ze hebben een stuk uit de berg recht naar beneden gehakt om de boerderij op een vlak stuk te kunnen bouwen. Zo'n 10m hoog.

Achterkant van de boerderij met de loopbrug naar onze voordeur.

Bospad langs boerderij

Vanaf het hoge bospad

Andere kant, vanaf de trap naar beneden

Vanaf de binnenplaats

Afdak met fontein voor de paarden vroeger

Van de omgeving maak ik later wel foto's, als het niet zulk zeikweer is. Het is in ieder geval fijn om hoog in de stad te wonen, zodat je niet midden in de chaos en verkeersdrukte zit. Het is hier 's avonds heerlijk rustig (afgezien van feestjes). Ik heb vandaag geen flikker gedaan en het ziet er niet naar uit dat dat vanavond nog gaat veranderen. Achja, zondag :D

xx