Wanneer was mijn laatste bericht? Ohja vrijdagmiddag. Laat ik eerst beginnen bij mijn Eerschte Naght: Degene die de kamers regelt was een heel aardige gast van ongeveer mijn leeftijd, Grégoire. Hij stuurde die avond nog een smsje of alles goed ging. Toen ik 's avonds in bed lag hoorde ik om de zoveel tijd een keihard pssshht! Ik schrok me rot iedere keer! Na wat onderzoek bleek dat er zo'n automatische luchtverfrisser bovenop mijn kast stond met knipperlampje erop. Dat verklaarde meteen de groene lichtflitsen. Na heel wat gepiel vond ik het knopje en kon ik eindelijk slapen.
De volgende dag was vrijdag, tijd voor de uni. Ik nam maar de lange weg met het OV, want die kende ik tenminste, haha. Vrijdagmiddag had ik dus die borrel met praatje, maar ik ben vrij snel richting huis gegaan. Tenminste, dat was het idee. Grégoire had gezegd dat ik bus 33 kon nemen naar huis, tot de eindhalte. Volgens de OV kaart op de bushalte ging die maar één kant op, dus ik in het donker in die bus. Eerst kon ik de bushalte niet vinden, maar na wat zoeken stond ineens de 33 voor mijn neus. Na een half uur in de bus vond ik het wel erg lang duren, zo ver was het niet op de kaart. Ik uit de bus bij een willekeurige halte, blijkt dattie ook nog de andere kant op gaat! Stond ik daar in the middle of nowhere buiten de stad! Gelukkig kwam de bus de andere kant op vrij snel. Onderweg zag ik dat de route stikt van de Aldi's en Lydls, dus ik was blij. Goedkoop eten en de groente van de Lydl schijnt goed te zijn. Toen ik thuis kwam zat een Hongaars huisgenootje net met haar gast te eten en ik mocht mee-eten. Pasta met koude pesto. Niet echt mijn favoriet, maar vooruit. Het is een aardig meisje, jammer dat ze al snel weer weggaat.
Zaterdag kon ik uitslapen en daarna ging ik met de bus naar de Lydl om boodschappen te doen. Om bij de bushalte te komen moet ik zo'n 30m via een super steil pad en een trap de berg af. Je moet echt vol in de ankers, anders rol je zo de berg af.
Langs het bankje gaat het pad ineens naar beneden. Uitzicht is wazig vanwege regen.
In de Lydl had ik onwijs veel boodschappen gedaan, omdat ik natuurlijk nog helemaal geen basisdingen had. Het was een drama om dat alles in een rugzak en boodschappentas naar huis te brengen. Over het stukje van de bushalte 2x een berg op naar mijn kamer heb ik denk ik 20 minuten gedaan. Nóóit meer zoveel zware dingen in één keer meenemen! Uiteindelijk heb ik nog niet alles kunnen kopen wat ik wilde hebben, maar het is een begin en ik hoef geen honger te lijden. Het vlees was inderdaad duur, maar ik had bij de IKEA bakjes gekocht, waar ik porties gehakt en kip in heb gedaan. Vlees voor 12 keer eten voor 10 euro. Dat is nog wel te doen. Voordat ik de boel kon invriezen heb ik eerst 5 cm ijs uit de vriezer moeten bikken, maar dan heb je ook wat. Groente is ook duurder dan hier, maar in je eentje kun je best wat maaltijden eruit halen. De rest van de dag heb ik de keuken, de huiskamer en de badkamer van onder tot boven gepoetst (leef je nog, ma?). De meeste bewoners vinden 'schoonmaken' ergens een nat lapje over halen, dus het was wel nodig (niet dat het erg goor was).
Na 4 uur was ik eindelijk klaar en kon ik koken. Pastaaaaaaaaaaaa. 's Avonds kreeg ik een uitnodiging voor een feest in de boerderij. Een van de families die er woont gaf een enorm verjaardagsfeest met ditto herrie. Eerst wilde ik niet gaan, want ik kende heel die mensen niet, maar Grégoire vroeg of ik toch kwam. Uiteindelijk was het onwijs gezellig! Ik werd tussen een stel studenten geplempt, vrienden van de zoon die ook jarig was, en voordat ik het wist stonden we allemaal te dansen. Zwitsers zijn echt onwijs gastvrij en aardig. Ik kreeg ook meteen een stuk pizza in mijn handen geduwd. Tussendoor werden er allerlei spelletjes gedaan, gezongen, foto's bekeken en weet ik het. De tweede helft van de avond heb ik met Grégoire zitten praten. Uiteindelijk was het 2 uur eer ik naar bed ging.
Op zondag kon ik weer uitslapen (wat een luxe) en werd eindelijk het internet geïnstalleerd. Ik wilde eigenlijk het bos gaan verkennen, maar natuurlijk is het vandaag zulk ongelooflijk zeikweer. Ik ben alleen een rondje om het huis gelopen om wat foto's te maken. Dus: fotospam!
Zitje op de balken en de muur met zachte deken en plofkussen.
Zitje en bed.
Bed
Kast met kapstokje en die stomme luchtverfrisser. Bureau annex servieskastje.
Badkamer recht tegenover mijn deur, douche.
Als ik vanuit mijn kamer richting leefruimte loop
Keuken met 3 koelkasten, oven en magnetron. Schoon he!
Bank
Ze hebben een stuk uit de berg recht naar beneden gehakt om de boerderij op een vlak stuk te kunnen bouwen. Zo'n 10m hoog.
Achterkant van de boerderij met de loopbrug naar onze voordeur.
Bospad langs boerderij
Vanaf het hoge bospad
Andere kant, vanaf de trap naar beneden
Vanaf de binnenplaats
Afdak met fontein voor de paarden vroeger
Van de omgeving maak ik later wel foto's, als het niet zulk zeikweer is. Het is in ieder geval fijn om hoog in de stad te wonen, zodat je niet midden in de chaos en verkeersdrukte zit. Het is hier 's avonds heerlijk rustig (afgezien van feestjes). Ik heb vandaag geen flikker gedaan en het ziet er niet naar uit dat dat vanavond nog gaat veranderen. Achja, zondag :D
xx
Het ziet er zo allemaal vakantie-achtig uit. Heerlijk toch om in zo'n omgeving te mogen wonen. Nog ff en twee paardestaarten en we noemen Heidi :-)
BeantwoordenVerwijderenBreng je dan ook een dirndl voor me mee? :p
BeantwoordenVerwijderen