Zowee de tijd gaat snel!
Op zondag ben ik naar een heel groot park geweest. Op de foto's zag het er onwijs wild uit, in het echt was het een braaf aangelegd bos met betonnen paden. Máár dat mocht de pret niet drukken, het was heel mooi met al die herfstkleuren. Het was ook flink heuvel op en af klauteren! Midden in het bos stond een enorme houten uitkijktoren die je kon beklimmen. Ik ben helemaal naar de top geweest en kon zo over Lausanne uitkijken. Helaas was het vrij mistig, dus ik kon niet echt ver zien.
Kapelletje op een heuvel bij het park. Het staat bij een soort pleintje met een windroos. Vanaf daar kun je over de stad kijken.
De toren in het bos! Zo'n 30m hoog en helemaal van hout (ok en spijkers)
Trap naar boven. Het idee was een enorme stapel balken met een stokje in het midden. Als je alle balken dan een beetje draait krijg je aan twee kanten een trap.
Trap vanaf behoorlijk hoog
Iedere trede is door een bedrijf of vereniging gesponsord
Vanaf boven recht naar beneden
Uitziiiicht
Er was ook een kinderboerderij!
Plantje dinges
En het bos!
Zondag middag ben ik begonnen aan mijn outfit voor de kostuum party. Het wordt veel handwerk, haha. Hopelijk krijg ik het op tijd af, maar ik heb nog wel even. Ik heb al van een aantal andere kostuums gehoord en het wordt echt leuk!
Maandag en dinsdag waren twee gewone stagedagen. Ik ben vooral veel aan het uitzoeken en overleggen. Ongemerkt ben je daar zoveel tijd aan kwijt! Ook heb ik met de microscoop mogen spelen. Natuurlijk was de kleurstof niet goed en hebben ze een veel te gevoelige joystick om je sample te verplaatsen. Een klein tikje en je sample zit in Tokyo. Ik was dus meer op zoek naar mijn sample dan dat ik daadwerkelijk wat gezien heb, haha. Gelukkig was het toch maar bedoeld om te oefenen. Volgende week donderdag en vrijdag hebben we een 'retreat.' Een groep uit Duitsland komt hier om te vertellen over hun werk en mijn groep presenteert ook hun onderzoeken. Allemaal heel interessant, maar het wordt 10 uur die hard praatjes aanhoren op een dag. Wel met pauzes natuurlijk, maar toch. Ach het wordt vast gezellig.
Dinsdagavond gingen we met zijn allen uit eten als afscheid van iemand die jaren op het lab gewerkt heeft. Erheen rijden was nog een heel avontuur, omdat niemand de weg wist op het platteland en het zo mistig was, dat je maar een paar meter ver kon kijken. Af en toe was dat echt doodeng. Uiteindelijk zijn we allemaal heel aangekomen. Tijdens het voorafje deden we een spelletje over wat we wisten over elkaar. Ik heb niet verloren! Haha. Daarna kwam het hoofdgerecht en dat was onwijs lekker! Ik had een soort hele lange braadworst en aardappeltjes en groente. Als toetje had ik een soort chocolade muffin alleen dan vloeibaar aan de binnenkant. Die was ook best lekker. Daarna hebben we nog een hele tijd nagetafeld voordat we in slakkengang weer naar huis zijn gegaan. In de stad zelf viel de mist mee en konden we gewoon rijden.
Vandaag heb ik weer overlegd, dingen uitgezocht, geschreven, gelezen en wat met mijn plantjes geschoven. Nu is het tijd om lekker te relaxen,
Groetjeeeeeeeees
Geen opmerkingen:
Een reactie posten